Η ωτοθεραπεία χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους χρόνους. Ο Ιπποκράτης γνώριζε ότι στο αυτί βρίσκονται σημαντικά σημεία για την θεραπεία διαφόρων ασθενειών (ακιδοθεραπεία).
Η σημερινή μορφή της Ωτοθεραπείας αναπτύχθηκε στην Γάλλια από τον Nogier το 1951.
Η διαδικασία περιλαμβάνει την λήψη λεπτομερειακού ιστορικού, στη συνέχεια γίνετε η εφαρμογή με αποστειρωμένα και ασφαλή υλικά. Η μέθοδος παρέχει συνεχή διέγερση των σημείων και έτσι δεν είναι απαραίτητη η συχνή επίσκεψη του ασθενεί μειώνοντας έτσι τις επισκέψεις με αντίστοιχη μείωση του κόστους.
Η μέθοδος μπορεί να συνδυαστεί και με την κλασική φυσικοθεραπεία, εφόσον χρειαστεί, έτσι ώστε να μπορεί να προσφέρει μια αποτελεσματική ολιστική αποκατάσταση.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) αναγνωρίζει σήμερα την αποτελεσματικότητα της Ωτοθεραπείας για περισσότερες από 40 κοινές διαταραχές, μερικές από τις οποίες αναφέρονται πιο κάτω:

• Διαταραχές μυοσκελετικού συστήματος
• Ψυχοσυνθηματικές και Νευρολογικές διαταραχές
• Διαταραχές Ουροποιητικού
• Αναπνευστικές διαταραχές
• Γαστρεντερικές διαταραχές
• Γυναικολογικές διαταραχές , κλπ